Historisch gezien zijn hellende daken altijd al een vertrouwde dakvorm geweest.

Vanwege het feit dat op een hellend dak (vlak) geen water kan blijven staan en het water normaliter van hoog naar laag loopt kan een goede schubsgewijze dekking al een deugdelijke waterkerende werking opleveren.

Bekende (traditionele) materialen voor een schubsgewijze dekking op hellende daken zijn bijvoorbeeld dakpannen (in vele modellen, typen en kleuren verkrijgbaar), natuur leien, houten dakspanen, zinken en/of koperen plaat materialen, riet, bitumen leien (shingles) en bitumen rollen materialen welke dan als gesloten membraan worden toegepast.

Moderne variaties op de traditionele materialen zijn bijvoorbeeld metalen dakpannen (zeer licht in gewicht), kunststof leien (bijna niet van natuur leien te onderscheiden), kunststoffen rollen materialen en nog vele andere materialen welke een deugdelijke schubsgewijze dekking of gesloten membraan dekking mogelijk maken.

Met name vanaf 1990 (een jaar waarin de Nederlandse daken werden geteisterd door twee zeer zware stormen) zijn de bevestigingseisen van dakbedekkingen aangescherpt en vastgelegd in diverse regelgeving en richtlijnen.

Ondanks ontwikkelingen naar modernere dakbedekking constructies zijn de principes van dakbedekkingen niet wezenlijk veranderd.

Wel wordt de energieprestatie van het dak steeds verder ontwikkeld en geoptimaliseerd.

Het hellende dak dient bij voorkeur tevens te worden ingericht als energie winner door plaatsing van zonnepanelen en/of constructies welke windenergie omzetten in electriciteit.

In de huidige tijd van milieu verantwoordelijkheid lijken de ontwikkelingen niet stil te staan en zal u vanaf onze site in de toekomst meer nieuws daarover mogen verwachten.